مأثور از امام صادق عليه السلام آمده است كه گفت : « آن كس كه بگويد : نماز شب مىخواند و هنگام روز گرسنه مىماند ، دروغ گفته است ، بدان سبب كه خدا ضامن / 28 قوت و روزى كسى است كه نماز شب را گزارده است » . « 18 » به همان گونه قيام شب بر آبرو و شرف مؤمن مىافزايد ، و در حديثى مروى از رسول اللَّه ( صلّى اللَّه عليه و آله ) از جبرييل آمده است كه گفت : « شرف مؤمن نماز او در شب است ، و عزت او به دست كشيدن از آزار رساندن به مردم » . « 19 » و سخن خود را دربارهء نماز شب با حديثى عالى از علىّ بن محمّد النوفلى به نقل از يكى از امامان ( عليهم السلام ) به پايان مىرسانيم : « چون بنده در شب برخيزد و چرت زدن او را به چپ و راست متمايل سازد ، و چانه‌اش بر روى سينه فرو افتد ، خداوند فرمان مىدهد تا درهاى آسمان را بگشايند ، و سپس به فرشتگان مىگويد : نگاه كنيد به بنده‌ام كه براى نزديكى به من به وسيلهء چيزى كه براى او واجب نكرده‌ام ، و به اميد رسيدن به سه چيز ، چه رنجى را بر خود هموار مىسازد : گناهى از او كه آن را بيامرزم ، يا پذيرفتن توبه‌اى از او را تجديد كنم ، يا بر رزقش بيفزايم . اى فرشتگان من ، گواه باشيد كه من شما را براى او گرد هم جمع كردم » . « 20 » [ 18 ] انسان نيروهاى خير و شرّ هر دو را با خود دارد ، و به همين سبب در مبارزه‌اى دايمى به سر مىبرد كه او را تا روز لقاى پروردگارش ترك نمىكند ، و هيچ انسانى - هر اندازه ايمانى قوى و بصيرتى نافذ داشته باشد - از افتادن در چالهء گناهان ايمن و مصون نمىماند و از گناهان نجات پيدا نمىكند ، ولى آنچه مهم است برخاستن پس از افتادن است ، پس در آن صورت كه بعضى از مردم را مىبينيم

--> ( 18 ) - همان جا . ( 19 ) - همان منبع ، ص 273 . ( 20 ) - همان منبع ، ص 272 .